شوره سر در طب سنتی؛ علت، گیاه و دمنوش خانگی

شوره سر در طب سنتی چیست؟

حکما قشر الرأس را از گرمی، سردی، خشکی، تری یا سدّه می‌سنجیدند. خشکی درمان را به قوت بیمار و فصل می‌دادند.

در عطاری به آن «شوره سر» می‌گویند و در کتاب‌های طب سنتی گاهی «قشر الرأس» نوشته شده است. حکما آن را در دستهٔ پوست بررسی می‌کردند و درمان را به قوت بیمار و فصل سال می‌سنجیدند.

بهترین گیاهان دارویی برای شوره سر

سدر هندی (مزاج سرد و خشک): سدر هندی در قفسهٔ عطار و مفردات برای شوره و چربی می‌آید. مزاجش سرد و خشک است. کاربرد در عطاری: سدر هندی را تازه و خوش‌بو از عطار بگیر؛ کهنه را برگردان.

طرز تهیهٔ دمنوش و دستور خانگی شوره سر

دستور ترکیبی مخصوصی ثبت نشده است؛ سدر هندی را طبق مراحل زیر برای خودتان آماده کنید.

سخن حکیمان دربارهٔ شوره سر

ابن سینا دارو را هم به مزاج بیمار و هم به مزاج بیماری می‌سنجد؛ اگر بیمار ضعیف است، گیاه ملایم‌تر انتخاب می‌شود.

عقیلی خراسانی می‌گوید هر مفرده را با مضرّتش بشناس و جایگزین را فقط وقتی به کار ببر که اصل در دسترس نیست.

اشتباه‌های رایج در درمان خانگی

نسخهٔ دیگران را برای شوره سر روی کودک یا سالمند تکرار نکنید.

دمنوش را پشت سر هم و پررنگ ننوشید؛ مقدار کم و منظم بهتر از زیاده‌روی است. نبات و قند زیاد هم اثر دمنوش را کم می‌کند.

چه زمانی برای شوره سر باید به پزشک مراجعه کرد؟

تشخیص سنتی آموزشی است. بارداری، کودک و بیماری مزمن با پزشک.

سردی معده، اسهال و ضعف با سدر هندی زیاد می‌شود. بارداری دوز دارویی نه.

پرسش‌های پرتکرار